در سال هاي اخير انديشه پيشگيري از بيماري ها از امراض واگير فراتر رفته و بيماري هاي غير واگير را نيز در بر گرفته است. اين امر، به دليل طول عمر بيشتر جامعه بشري شيوع رو به تزايد امراض غيرواگير به ويژه در جوامعي است که توانسته اند بيماري هاي عفوني رايج و معمول را مهار نمايند. بخش عمده اي از برنامه هاي کشوري را در جوامع پيشرفته (و اخيرا در جوامع در حال پيشرفت) پيشگيري از بيماري هاي عمده غيرواگير مانند بيماري هاي قلبي – عروقي، سرطان ها و ديابت تشکيل مي دهد. آيا پيشگيري از بيماري هاي تيروييد جايگاهي در برنامه هاي پيشگيري کشوري دارد؟ آيا به جز برطرف کردن کمبود يد که مقوله عمده اي در پيشگيري از بيماري هاي تيروييد بوده است، اقدامات ديگري نيز ضروري است؟

دانلود کامل مقاله