X
تبلیغات
فقط مقاله - چند داروی خاص

فقط مقاله

تو خشنود باشي و ما رستگار...

چند داروی خاص

 

اریترومایسین چيست؟
  اریترومایسین یک آنتی بیوتیک است و در انواعی از عفونت های باکتریایی بکار می رود؛ از جمله بیماری لژیونر، سیاه سرفه، دیفتری، التهاب مزمن پروستات، آکنه (جوش غرور) و عفونت های پوست، برخی از انواع پنومونی (عفونت ریه)، برونشیت مزمن، سینوزیت، عفونت گوش، بعضی عفونت های روده ای، پیشگیری از تب روماتیسمی، اندوکاردیت و عفونت های تناسلی. از اریترومایسین در افرادی که به پنی سیلین ها حساسیت شدید دارند نیز استفاده می شود؛ مثلا در درمان گلودردچرکی (فارنژیت). اریترومایسین به صورت قرص پوشش دار، سوسپانسیون و تزریقی تولید می شود.
 
طريقه مصرف اریترومایسین
  اریترومایسین معمولا هر 6 ساعت (چهار بار در روز) و در فواصل منظم برای یک تا دو هفته تجویز می شود. بسته به نوع بیماری شما، ممکن است پزشک برای مدت طولانی و در دوزهای کم این دارو را تجویز کند. دارو را درست مطابق با دستور پزشک خود استفاده و از تغییر خودسرانه دوز دارو پرهیز کنید. دستورات روی بسته دارو را به دقت مطالعه کنید. قرص ها را همراه یک لیوان پر آب ببلعید و از جویدن آنها خودداری کنید. محلول سوسپانسیون دارو را قبل از مصرف به خوبی تکان دهید تا یکنواخت شود. از توقف مصرف دارو بدون مشورت با پزشک خود پرهیز کنید. حتی در صورت احساس بهبودی دارو را تا انتها مصرف کنید، در غیر این صورت ممکن است دچار عود شدیدتر عفونت بشوید.
 
فراموش کردن دوز دارو
  در صورت فراموش کردن یک دوز دارو، به محض به خاطر آوردن دوز فراموش شده آن را میل کنید. اما اگر تقریبا زمان نوبت بعدی رسیده است، نوبت فراموش شده را رها کرده طبق برنامه منظم خود عمل کنید. مقدار دارو را دو برابر نکنید.
 
ملاحظات غذايي
  اریترومایسین با معده خالی بهتر جذب می شود؛ دارو را 1 ساعت قبل یا 2 ساعت پس از غذا مصرف کنید. اما در صورت احساس ناراحتی معده، می توانید آن را با غذا میل نمایید.
 
هشدارها و موارد احتياط
  موارد زیر را با پزشک خود در میان بگذارید: • به اریترومایسین، آزیترومایسین، کلاریترومایسین و یا داروی دیگری حساسیت دارید. • دارویی مصرف می کنید، اعم از داروهای با نسخه یا بی نسخه، بخصوص سایر آنتی بیوتیک ها، عوامل ضدانعقاد (مثل وارفارین)، آستمیزول (نوعی آنتی هیستامین)، کاربامازپین، سیساپراید (نوعی داروی ضداستفراغ)، کلوزاپین، سیکلوسپورین (ساندیمون)، دیگوکسین، دیسوپیرامید، ارگوتامین، لوواستاتین، فنی توئین، پیموزاید، ترفنادین (نوعی آنتی هیستامین)، تئوفیلین و یا حتی ویتامین ها. • مبتلا به این بیماری ها هستید یا سابقه ابتلا به آنها را دارید: بیماری کبدی، کلیوی یا قلبی، مشکلات شنوایی، آریتمی قلبی، پورفیری (نوعی بیماری خونی)، کولیت و یا ناراحتی معده. • قصد انجام عمل جراحی اعم از دندانپزشکی دارید.
 
عوارض جانبي
  اریترومایسین عوارض چندانی ایجاد نمی کند. ممکن است دچار تهوع، استفراغ، طعم ناخوشایند، ناراحتی معده یا اسهال شوید. در صورت شدت یا ازمان این علایم به پزشک خود اطلاع دهید. اما اگر هر یک از علایم یا نشانه های زیر در شما بروز کرد، بلافاصله دارو را قطع و به پزشک خود مراجعه کنید: تب، بثورات پوستی، خارش یا کهیر، تورم زبان، لثه ها یا صورت، تنفس مشکل، زردی پوست یا چشم ها، خستگی یا ضعف شدید، ادرار پررنگ یا مدفوع کم رنگ، کاهش شنوایی، ضربان نامنظم قلب، آفت دهانی، اسهال شدید یا خونی و عفونت واژن.
 
نگهداري داروي
  دارو را در بسته مخصوص آن، کاملا پوشیده و دور از دسترس اطفال نگهدارید. قرص ها باید در دمای اتاق، دور از نور مستقیم، حرارت زیاد و رطوبت نگهداری شود. سوسپانسیون را در یخچال نگهداری، اما از منجمد کردن آن پرهیز کنید. با گذشتن از تاریخ اعتبار یا نیاز به دارو، آن را دور بریزید.
 
فزون دوز و موارد اضطراری
  در صورت مسمومیت یا فزون دوز به نزدیک ترین مرکز درمانی مراجعه کنید.
 
تداخلات دارویی
  • اثر ضدانعقادی وارفارین در صورت مصرف همزمان با اریترومایسین ممکن است افزایش یابد. • اریترومایسین می تواند موجب افزایش غلظت خونی تئوفیلین، کاربامازپین، سیکلوسپورین (ساندیمون)، متیل پردنیزولون و بروموکریپتین بشود. • اریترومایسین نباید همراه با دیسوپیرامید، ترفنادین یا آستمیزول مصرف شود. استفاده همزمان با این داروها خطر وقوع آریتمی قلبی را به همراه دارد. اثرات و عوارض جانبی دیگوکسین (مورد مصرف در نارسایی قلبی) در صورت استفاده توام با اریترومایسین ممکن است افزایش یابد. • سایمتیدین می تواند سبب افزایش سطح خونی اریترومایسین و در نتیجه افزایش سمیت این دارو گردد. از مصرف همزمان اریترومایسین با آنتی اسیدهای حاوی آلومینیوم و منیزیم (شربت معده یا MOM)، مکمل های آهن و روی پرهیز کنید. بین مصرف اریترومایسین با این داروها 2 ساعت فاصله بگذارید.
 
کودکان و زنان باردار یا شیرده
  مصرف اریترومایسین در اطفال خطری ندارد. بطورکلی استفاده از اریترومایسین طی دوران باداری یا شیردهی خطری به همراه ندارد، اما به هر حال پزشک را از بارداری یا شیردهی خود مطلع سازید.
 
اطلاعات جانبی
  • اریترومایسین همانند سایر آنتی بیوتیک ها تاثیری بر بیماری های ویروسی از قبیل آنفلوآنزا یا سرماخوردگی ندارد. • اگر در پایان دوره درمانی هنوز علایم بالینی شما برطرف نشده است، به پزشک خود اطلاع دهید. • تاثیر قرص های پیشگیری از بارداری هنگام استفاده از اریترومایسین ممکن است کاهش یابد. بنابراین توصیه می شود در کنار مصرف این قرص ها، از روش مانع (مثل کاندوم) نیز استفاده نمایید و این روند را تا یک هفته پس از پایان دوره درمان اریترومایسین ادامه دهید. برای کسب اطلاعات بیشتر با پزشک خود مشورت کنید.
 
 
 

داروهاي خاص

اریترومایسین چيست؟

اریترومایسین یک آنتی بیوتیک است و در انواعی از عفونت های باکتریایی بکار می رود؛ از جمله بیماری لژیونر، سیاه سرفه، دیفتری، التهاب مزمن پروستات، آکنه (جوش غرور) و عفونت های پوست، برخی از انواع پنومونی (عفونت ریه)، برونشیت مزمن، سینوزیت، عفونت گوش، بعضی عفونت های روده ای، پیشگیری از تب روماتیسمی، اندوکاردیت و عفونت های تناسلی. از اریترومایسین در افرادی که به پنی سیلین ها حساسیت شدید دارند نیز استفاده می شود؛ مثلا در درمان گلودردچرکی (فارنژیت). اریترومایسین به صورت قرص پوشش دار، سوسپانسیون و تزریقی تولید می شود.

 

طريقه مصرف اریترومایسین

اریترومایسین معمولا هر 6 ساعت (چهار بار در روز) و در فواصل منظم برای یک تا دو هفته تجویز می شود. بسته به نوع بیماری شما، ممکن است پزشک برای مدت طولانی و در دوزهای کم این دارو را تجویز کند. دارو را درست مطابق با دستور پزشک خود استفاده و از تغییر خودسرانه دوز دارو پرهیز کنید. دستورات روی بسته دارو را به دقت مطالعه کنید. قرص ها را همراه یک لیوان پر آب ببلعید و از جویدن آنها خودداری کنید. محلول سوسپانسیون دارو را قبل از مصرف به خوبی تکان دهید تا یکنواخت شود. از توقف مصرف دارو بدون مشورت با پزشک خود پرهیز کنید. حتی در صورت احساس بهبودی دارو را تا انتها مصرف کنید، در غیر این صورت ممکن است دچار عود شدیدتر عفونت بشوید.

 

فراموش کردن دوز دارو

در صورت فراموش کردن یک دوز دارو، به محض به خاطر آوردن دوز فراموش شده آن را میل کنید. اما اگر تقریبا زمان نوبت بعدی رسیده است، نوبت فراموش شده را رها کرده طبق برنامه منظم خود عمل کنید. مقدار دارو را دو برابر نکنید.

 

ملاحظات غذايي

اریترومایسین با معده خالی بهتر جذب می شود؛ دارو را 1 ساعت قبل یا 2 ساعت پس از غذا مصرف کنید. اما در صورت احساس ناراحتی معده، می توانید آن را با غذا میل نمایید.

 

هشدارها و موارد احتياط

موارد زیر را با پزشک خود در میان بگذارید: • به اریترومایسین، آزیترومایسین، کلاریترومایسین و یا داروی دیگری حساسیت دارید. • دارویی مصرف می کنید، اعم از داروهای با نسخه یا بی نسخه، بخصوص سایر آنتی بیوتیک ها، عوامل ضدانعقاد (مثل وارفارین)، آستمیزول (نوعی آنتی هیستامین)، کاربامازپین، سیساپراید (نوعی داروی ضداستفراغ)، کلوزاپین، سیکلوسپورین (ساندیمون)، دیگوکسین، دیسوپیرامید، ارگوتامین، لوواستاتین، فنی توئین، پیموزاید، ترفنادین (نوعی آنتی هیستامین)، تئوفیلین و یا حتی ویتامین ها. • مبتلا به این بیماری ها هستید یا سابقه ابتلا به آنها را دارید: بیماری کبدی، کلیوی یا قلبی، مشکلات شنوایی، آریتمی قلبی، پورفیری (نوعی بیماری خونی)، کولیت و یا ناراحتی معده. • قصد انجام عمل جراحی اعم از دندانپزشکی دارید.

 

عوارض جانبي

اریترومایسین عوارض چندانی ایجاد نمی کند. ممکن است دچار تهوع، استفراغ، طعم ناخوشایند، ناراحتی معده یا اسهال شوید. در صورت شدت یا ازمان این علایم به پزشک خود اطلاع دهید. اما اگر هر یک از علایم یا نشانه های زیر در شما بروز کرد، بلافاصله دارو را قطع و به پزشک خود مراجعه کنید: تب، بثورات پوستی، خارش یا کهیر، تورم زبان، لثه ها یا صورت، تنفس مشکل، زردی پوست یا چشم ها، خستگی یا ضعف شدید، ادرار پررنگ یا مدفوع کم رنگ، کاهش شنوایی، ضربان نامنظم قلب، آفت دهانی، اسهال شدید یا خونی و عفونت واژن.

 

نگهداري داروي

دارو را در بسته مخصوص آن، کاملا پوشیده و دور از دسترس اطفال نگهدارید. قرص ها باید در دمای اتاق، دور از نور مستقیم، حرارت زیاد و رطوبت نگهداری شود. سوسپانسیون را در یخچال نگهداری، اما از منجمد کردن آن پرهیز کنید. با گذشتن از تاریخ اعتبار یا نیاز به دارو، آن را دور بریزید.

 

فزون دوز و موارد اضطراری

در صورت مسمومیت یا فزون دوز به نزدیک ترین مرکز درمانی مراجعه کنید.

 

تداخلات دارویی

• اثر ضدانعقادی وارفارین در صورت مصرف همزمان با اریترومایسین ممکن است افزایش یابد. • اریترومایسین می تواند موجب افزایش غلظت خونی تئوفیلین، کاربامازپین، سیکلوسپورین (ساندیمون)، متیل پردنیزولون و بروموکریپتین بشود. • اریترومایسین نباید همراه با دیسوپیرامید، ترفنادین یا آستمیزول مصرف شود. استفاده همزمان با این داروها خطر وقوع آریتمی قلبی را به همراه دارد. اثرات و عوارض جانبی دیگوکسین (مورد مصرف در نارسایی قلبی) در صورت استفاده توام با اریترومایسین ممکن است افزایش یابد. • سایمتیدین می تواند سبب افزایش سطح خونی اریترومایسین و در نتیجه افزایش سمیت این دارو گردد. از مصرف همزمان اریترومایسین با آنتی اسیدهای حاوی آلومینیوم و منیزیم (شربت معده یا MOM)، مکمل های آهن و روی پرهیز کنید. بین مصرف اریترومایسین با این داروها 2 ساعت فاصله بگذارید.

 

کودکان و زنان باردار یا شیرده

مصرف اریترومایسین در اطفال خطری ندارد. بطورکلی استفاده از اریترومایسین طی دوران باداری یا شیردهی خطری به همراه ندارد، اما به هر حال پزشک را از بارداری یا شیردهی خود مطلع سازید.

 

اطلاعات جانبی

اریترومایسین همانند سایر آنتی بیوتیک ها تاثیری بر بیماری های ویروسی از قبیل آنفلوآنزا یا سرماخوردگی ندارد. • اگر در پایان دوره درمانی هنوز علایم بالینی شما برطرف نشده است، به پزشک خود اطلاع دهید. • تاثیر قرص های پیشگیری از بارداری هنگام استفاده از اریترومایسین ممکن است کاهش یابد. بنابراین توصیه می شود در کنار مصرف این قرص ها، از روش مانع (مثل کاندوم) نیز استفاده نمایید و این روند را تا یک هفته پس از پایان دوره درمان اریترومایسین ادامه دهید. برای کسب اطلاعات بیشتر با پزشک خود مشورت کنید.

 

 

 

 

ساندیمون نئورال چیست و چه کاربردی دارد؟

عامل فعال ساندیمون نئورال ، سیکلوسپورین است . این دارو مانع پس زدن بافت های بیگانه از جمله عضو پیوندی می شود . سیکلوسپورین این کار را با سرکوب نسبی سیستم دفاعی بدن که پاسخ ایمنی نامیده میشود ، انجام می دهد .
همچنین سیکلوسپورین ازآسیب بافت ها یا اعضاء خود بدن که در اختلالات واکنش ایمنی روی می دهد ، جلوگیری می نماید . این اختلالات که بیماری های خود ایمنی نامیده می شوند می توانند چشم ها ، پوست ، مفاصل یا کلیه ها ( سندروم نفروتیک ) را گرفتار نمایند .
رد پیوند ممکن است سال ها بعد از پیوند روی دهد بنابراین نباید به هیچ وجه مصرف ساندیمون را متوقف کنید مگر اینکه پزشک به شما دستور داده باشد .
● آیا لازم است که طی درمان با ساندیمون مورد خاصی رعایت شود ؟
سعی کنید موادی که پتاسیم زیادی دارند کمتر استفاده کنید ( مثل میوه جات و سبزیجات خشک ) . درباره غذاهایی که پتاسیم زیادی ندارند از پزشک خود سوال کنید .
روزانه حداقل ۲ لیتر ( ۸ لیوان ) مایعات بنوشید . از تشنگی طولانی مدت خودداری کنید .
به علت خطر تغییرات پوستی حین درمان با ساندیمون از قرار گرفتن طولانی مدت در معرض نور آفتاب خودداری کنید .این امر به خصوص در بیماران مبتلا به اختلالات پوستی اهمیت زیادی دارد . بنابراین بهتر است که بین ساعات ۱۰ صبح تا ۲ بعد از ظهر از منزل خارج نشوید . از کرم های ضد آفتاب مناسب استفاده کنید . لباس آستین بلند بپوشید . از کلاه نقاب دار استفاده کنید
● هنگام مصرف ساندیمون چه نکاتی باید مورد توجه قرار بگیرد ؟
▪ پزشک شما کار کبد و کلیه شما را به طور منظم چک می کند و هر گاه که لازم باشد سطح خونی سیکلوسپورین را اندازه گیری می کند .
▪ اگر وزن شما در عرض چند روز به طورناگهانی زیاد شد یا پاهایتان ورم کرد ، فورا به پزشک خود اطلاع دهید .
▪ همراه با این دارو هیچ داروی دیگری مصرف نکنید مگر اینکه پزشک دستور داده باشد .
▪ بدون اطلاع پزشک هیچ واکسنی تزریق نکنید .
▪ اگر دچار ضعف یا حساسیت داروئی شدید یا خواستید داروی دیگری مصرف کنید حتما به پزشک خود اطلاع دهید .
● آیا زنانی که ساندیمون مصرف می کنند می توانند باردار شوند ؟
زنانی که ساندیمون دریافت می نمایند ( به خصوص بعد از پیوند ) و می خواهند باردار شوند باید راجع به خطرات احتمالی آن با پزشک خود مشورت نمایند .
اگر شما ساندیمون مصرف می کنید و فکر می کنید که باردار هستید باید بلافاصله به پزشک خود اطلاع دهید در غیر این صورت سلامتی شما و کودکتان به خطر خواهد افتاد .
مادرانی که ساندیمون دریافت می نمایند نباید به کودکشان شیر بدهند چون این دارو وارد شیر هم می شود .
● چگونه ساندیمون را مصرف کنیم ؟
موفقیت درمان به طور قابل ملاحظه ای به رعایت دقیق دستورات پزشک درمورد مقدار دارو بستگی دارد . شما ممکن است ساندیمون را به صورت کپسول یا شربت و بر اساس مقداری که پزشک معین کرده است ، مصرف کنید .
ساندیمون دو بار در روز، به فاصله ۱۲ ساعت تجویز میشود و مقدار آن بین بیماران مختلف ، متفاوت است . پزشک شما هر گاه که لازم باشد سطح خونی سیکلوسپورین را اندازه گیری کرده و مقداری را که با شرایط شما متناسب است ، معین می نماید .
هرگز کمتر یا بیشتر از مقدار تجویز شده مصرف نکنید . اگر فکر می کنید که دارو خیلی زیاد یا خیلی کم بر شما اثر دارد ، موضوع را ابتدا با پزشک خود در میان بگذارید .
● توصیه های عملی
▪ کپسول
ـ تا موقعی که برای خوردن دارو آماده نیستید ، کپسول را از محفظه آن خارج نکنید در غیر این صورت سطح کپسول خشک می شود و ممکن است اثر آن کم شود .
ـ بویی که هنگام باز کردن محفظه دارو به مشام می رسد عادی است و نشان دهنده هیچ اشکالی در کپسول ها نیست .
ـ کپسول ها باید کاملا سالم بوده و شکل اصلی خود را حفظ کرده باشند .
ـ کپسول ها را نجوید . برای خوردن کپسول ها ازهر نوشیدنی که دوست دارید استفاده کنید اما هرگز ساندیمون را با آب گرپ فروت میل نکنید .
ـ ساندیمون به صورت کپسول های ۲۵ ، ۵۰ و ۱۰۰میلی گرمی در دسترس می باشد .
▪ محلول های خوراکی
ـ نصف لیوان را با آب سیب ، پرتقال یا هر میوه دیگر غیر از گرپ فروت و نوشابه های الکلی پر کنید . همیشه از همان نوشیدنی که اول انتخاب کرده اید استفاده کنید .
ـ قطره چکان را از پوشش محافظ آن خارج کرده و برای برداشتن مقدار داروی تجویز شده استفاده کنید . سپس محلول ساندیمون را داخل لیوان آب میوه بریزید .
ـ هرگز اجازه ندهید که قطره چکان با نوشیدنی تماس پیدا کند .
ـ خوب هم بزنید و بلافاصله محلول حاوی دارو را بنوشید . ( اجازه ندهید که محلول ته نشین شود ) .
ـ قسمت بیرونی قطره چکان را با ا ستفاده از دستمال کاغذی خشک ، پاک کنید وآن را به داخل پوشش محافظ برگردانید . هرگز قطره چکان را با آب ، الکل یا سایر مایعات نشویید .
● عوارض جانبی احتمالی ساندیمون چیست ؟
در بعضی موارد اثرات زیر گزارش شده اند :
ـ لرزش آرام دست ها
ـ افزایش مختصر رشد موهای بدن
ـ ورم یا التهاب لثه ها
ـ افزایش فشار خون
ـ خستگی
موارد زیر گاهی اوقات پیش می آیند :
ـ زرد شدن خفیف سفیدی چشم
ـ سردرد
ـ واکنش های پوستی مثل ایجاد دانه های قرمز
ـ احساس گرما یا حتی سوزش در کف دست ها و پاها
ـ در بعضی موارد نادر ممکن است فرد دچار گرفتگی عضلانی و ضعف شود .
شدت التهاب لثه ها به شرایط دندان های بیمار بستگی دارد . اگر فرد بهداشت دهان و دندان هایش را رعایت کند به خوبی از بروز چنین عوارضی پیشگیری می شود .
اگر دچار تورم لثه ها شدید از دندانپزشک بخواهید که با پزشک شما تماس بگیرد .هنگامی که ساندیمون مصرف می کنید نسبت به عفونت ها حساس تر می شوید . بنابراین اگر دچار تب ، زخم گلو ، سرماخوردگی یا آنفولانزا ، کورک و موارد دیگر شدید یا احساس ناخوشی عمومی کردید فورا به پزشک اطلاع دهید .

 

 

آزیترومایسین چيست؟

آزیترومایسین جزء آنتی بیوتیک ها می باشد، که در درمان برخی عفونت های باکتریایی مثل عفونت های دستگاه تنفسی، دستگاه تناسلی، گوش میانی، پوست، گلو و عفونت های بیمارستانی استفاده می شود. در بیماران مبتلا به ایدز (نقص ایمنی اکتسابی) برای پیشگیری از بروز پنومونی (عفونت ریه) مایکوباکتریوم آویوم تجویز می شود. آزیترومایسین در اشکال کپسول، قرص و سوسپانسیون(شکل مایع) تولید می شود.

 

طريقه مصرف آزیترومایسین

آزیترومایسین معمولا به مدت 2 تا 5 روز به صورت دوز منفرد تجویز می شود. در عفونت های دستگاه تناسلی به شکل یک دوز منفرد و جهت پیشگیری از پنومونی مایکوباکتریوم آویوم در بیماران مبتلا به ایدز هر هفته به شکل دوز منفرد داده می شود. آزیترومایسین را دقیقا مطابق با دستور پزشک معالج خود مصرف و دستورات بسته دارویی را به دقت مطالعه کنید. دوز دارو را خودسرانه تغییر ندهید. قرص و کپسول آزیترومایسین را همراه یک لیوان پر آب ببلعید و از جویدن آن خودداری کنید. محلول سوسپانسیون دارو را قبل از مصرف به خوبی تکان دهید تا یکنواخت شود. از توقف مصرف دارو حتی در صورت رفع علایم پرهیز و در صورت لزوم با پزشک خود مشورت کنید.

 

موارد منع مصرف

آزیترومایسین نباید در نارسایی کبدی مصرف شود.

 

فراموش کردن دوز دارو

در صورت فراموش کردن یک دوز دارو، به محض به خاطر آوردن دوز فراموش شده آن را میل کنید. اما اگر تقریبا زمان نوبت بعدی رسیده است، نوبت فراموش شده را رها کرده طبق برنامه منظم خود عمل کنید. مقدار دارو را دو برابر نکنید.

 

ملاحظات غذايي

توصیه می شود قرص یا کپسول را با معده خالی و بدون غذا میل کنید، اما در صورت تحریک معده می توانید آن را پس از غذا مصرف نمایید. سوسپانسیون آزیترومایسین باید 1 ساعت قبل یا 2 ساعت بعد از غذا خورده شود.

 

هشدارها و موارد احتياط

موارد زیر را با پزشک خود در میان بگذارید: الف- به آزیترومایسین، کلاریترومایسین یا اریترومایسین و یا داروی دیگری آلرژی دارید. ب- مبتلا به بیماری کبدی، کلیوی، آریتمی قلبی، پورفیری (نوعی بیماری خونی)، زردی پوست یا چشم ها، کولیت یا مشکلات معدی هستید. ج- دارویی استفاده می کنید؛ به ویژه آنتی بیوتیک های دیگر، عوامل ضد انعقاد خون مثل وارفارین، آستمیزول، کاربامازپین، سیساپراید، کلوزاپین، سیکلوسپورین (ساندیمون)، دیگوکسین، دیسوپیرامید، ارگوتامین، لواستاتین، فنی توئین (دیلانتین)، پیموزاید، ترفنادین، تئوفیلین و ویتامین ها. د- قصد انجام عمل جراحی، اعم از دندانپزشکی دارید.

 

عوارض جانبي

آزیترومایسین عوارض جانبی چندانی ایجاد نمی کند. ممکن است عوارض خفیفی رخ دهد که عبارتند از: گیجی، احساس سبکی سر، تهوع، استفراغ، اسهال، ناراحتی یا درد معده و بثورات خفیف پوستی. در صورت بروز هر یک از این علایم با پزشک خود مشورت کنید. اما در صورت وقوع هر یک از علایم یا نشانه های زیر، دارو را قطع و بلافاصله به پزشک خود مراجعه نمایید: خستگی یا ضعف غیر عادی، تب، تورم زبان، گلو یا صورت، خارش یا کهیر، بثورات شدید پوستی، وزوزگوش یا مشکل در شنوایی، ویزینگ، اشکال در تنفس یا بلع، زرد شدن پوست یا چشم ها، تیره شدن ادرار یا کم رنگ شدن مدفوع و عفونت واژینال.

 

نگهداري داروي

دارو را در بسته مخصوص آن، کاملا پوشیده و دور از دسترس اطفال نگهدارید. قرص ها و کپسول ها باید در دمای اتاق، دور از نور مستقیم، حرارت زیاد و رطوبت نگهداری شود. سوسپانسیون را در یخچال نگهداری، اما از منجمد کردن آن پرهیز کنید. با گذشتن از تاریخ اعتبار یا نیاز به دارو، آن را دور بریزید.

 

فزون دوز و موارد اضطراری

در صورت مسمومیت یا فزون دوز به نزدیک ترین مرکز درمانی مراجعه کنید.

 

تداخلات دارویی

الف- آزیترومایسین با داروهای مقابل تداخل می نماید: عوامل ضد انعقاد همچون وارفارین، تئوفیلین، کاربامازپین، فنی توئین، ترفنادین، سیکلوسپورین و برخی داروهای مورد استفاده در پیوند. اگر هر یک از داروهای ذکر شده را بکار می برید، به پزشک خود اطلاع دهید. ب- اثرات و نیز عوارض جانبی دیگوکسین که در نارسایی قلبی تجویز می شود، در صورت مصرف همزمان با آزیترومایسین افزایش می یابد.

 

کودکان و زنان باردار یا شیرده

با تشخیص پزشک آزیترومایسین در کودکان قابل تجویز است. تصور بر این است که این دارو طی حاملگی و شیردهی بی خطر می باشد، با این حال در صورت باردار بودن یا قصد باردار شدن با پزشک مشورت کنید.

 

اطلاعات جانبی

• اصولا آنتی بیوتیک ها، از جمله آزیترومایسین، کمکی به درمان عفونت های ویروسی مثل سرماخوردگی یا آنفلوآنزا نمی کنند. • اگر در پایان دوره درمانی هنوز علایم بالینی شما برطرف نشده است، به پزشک خود اطلاع دهید. • سعی کنید حین درمان با آزیترومایسین از قرار گرفتن غیرضروری در برابر نور آفتاب پرهیز کرده، لباس مناسب بپوشید و از عینک آفتابی و کرم های ضد آفتاب استفاده نمایید. آزیترومایسین ممکن است باعث حساسیت پوست شما به آفتاب گردد. • در صورت استفاده از داروهای ضد اسید حاوی آلومینیوم یا منیزیم، آنها را 2 ساعت پس از آزیترومایسین مصرف کنید. • تاثیر قرص های پیشگیری از بارداری هنگام استفاده از آزیترومایسین ممکن است کاهش یابد. بنابراین توصیه می شود در کنار مصرف این قرص ها، از روش مانع (مثل کاندوم) نیز استفاده نمایید و این روند را تا یک هفته پس از پایان دوره درمان آزیترومایسین ادامه دهید. برای کسب اطلاعات بیشتر با پزشک خود مشورت کنید.

اریترومایسین چيست؟
  اریترومایسین یک آنتی بیوتیک است و در انواعی از عفونت های باکتریایی بکار می رود؛ از جمله بیماری لژیونر، سیاه سرفه، دیفتری، التهاب مزمن پروستات، آکنه (جوش غرور) و عفونت های پوست، برخی از انواع پنومونی (عفونت ریه)، برونشیت مزمن، سینوزیت، عفونت گوش، بعضی عفونت های روده ای، پیشگیری از تب روماتیسمی، اندوکاردیت و عفونت های تناسلی. از اریترومایسین در افرادی که به پنی سیلین ها حساسیت شدید دارند نیز استفاده می شود؛ مثلا در درمان گلودردچرکی (فارنژیت). اریترومایسین به صورت قرص پوشش دار، سوسپانسیون و تزریقی تولید می شود.
اریترومایسین عوارض چندانی ایجاد نمی کند. ممکن است دچار تهوع، استفراغ، طعم ناخوشایند، ناراحتی معده یا اسهال شوید. در صورت شدت یا ازمان این علایم به پزشک خود اطلاع دهید. اما اگر هر یک از علایم یا نشانه های زیر در شما بروز کرد، بلافاصله دارو را قطع و به پزشک خود مراجعه کنید: تب، بثورات پوستی، خارش یا کهیر، تورم زبان، لثه ها یا صورت، تنفس مشکل، زردی پوست یا چشم ها، خستگی یا ضعف شدید، ادرار پررنگ یا مدفوع کم رنگ، کاهش شنوایی، ضربان نامنظم قلب، آفت دهانی، اسهال شدید یا خونی و عفونت واژن.

+ نوشته شده در  90/01/25ساعت 14:15  توسط سید محسن صفائی  | 

 
GreenGraph h3